Grand Hotel Karel V

Geertebolwerk 1
3511 XA Utrecht
T +31 (0)30 233 75 55
E info@karelv.nl

Graaf van Egmond zaal

Gelegen op de begane grond van de boerderij met uitzicht op de Manschappentuin. De zaal is uitermate geschikt voor een vergadering tot 16 personen.

Zaalindelingen

Kijk voor de tarieven op de Tarieven pagina

Historie

De graaf van Egmond werd in 1546 in de Orde van het Gulden Vlies opgenomen. Samen met keizer Karel V en vele andere hoge Nederlandse en Spaanse edellieden verbleef hij destijds in het Duitse Huis te Utrecht. Hij hoorde tot de hoogste gezagsdragers in de Nederlanden. In 1567 viel hij in ongenade bij Filips II en werd hij in 1568 op de Grote Markt van Brussel onthoofd.

Keienvloer in Graaf van Egmond zaal

Deze vloer van zwerfkeien is het tot nu toe oudste straatwerk dat in Utrecht in het zicht is gekomen. Het straatje lag er zeker al in de vijftiende eeuw. De meeste keien zijn afkomstig uit de heuvelrug, een ijstijd-stuwwal die veel granietkeien van Scandinavische oorsprong bevat. Lees verder »

Het straatwerk sluit aan op de fundering van de westgevel van een verdwenen gebouw dat tegen een veertiende eeuwse tuinmuur van het Duitse Huis stond. Resten van die tuinmuur zijn bewaard gebleven in de zuidgevel van het huidige gebouw. In de vroege vijftiende eeuw is er een kleine gewelfde kelder gebouwd in de zuidwesthoek van het verdwenen gebouw en het keldervenster keek uit over het straatwerk. In de zestiende eeuw is het gebouw gesloopt (op het keldertje na) en zijn er tegen de oude tuinmuur stallen gebouwd. Daarbij is het straatje overbouwd.

Het bouwen van de stallen was mogelijk een voorbereiding op de komst van keizer Karel V, die in de winter van 1545-1546 enkele maanden in het Duitse Huis verbleef. Het straatje is met vakmanschap gelegd. Het bestaat uit banen van grote keien. De vakken tussen deze banen zijn strak gevuld met kleine keien, afgewisseld met diep in de bodem stekende gekloofde keien. Zo kon je er niet alleen goed over lopen, maar desnoods met paarden en zware karren over rijden. In het middeleeuwse Utrecht moet veel van dit straatwerk geweest zijn. Dit schilderachtige straatbeeld verdween met het verschijnen van de gebakken straatklinkers.

Bronvermelding: Bouwhistoricus Bart Klück van de Gemeente Utrecht